اینو مینویسم که هر چند وقت یه بار خودمم بهش یه نگاهی بندازم و یه کم راجع بهش فکر کنم. سوال اینه که چرا کار می کنیم و چرا باید کار کنیم؟ خیلی وقت بود که جواب این سوالو فقط پول میدونستم چرا که اصلا بهش فکر نکرده بودم. یادم اومد تو کتاب اجتماعیمون یه چیزایی بود به اسم خدمت و ارزش و این حرفا. فکر کردم اینکه انقد کار کردن برامون سخته شاید به این دلیله که هیچ آرمان و هدفی پشت کار به جز پول نیست. یه زمان یه شعارای قشنگی میدادن که کار برای خدمت به کشور و رشد جامعه و خدمت به مردم باید باشه در وهله اول. الان که فکر میکنم میبینم خیلی هم شاید شعار نبوده و باید بهش عمل کرد :/ دوست دارم یه مدت اینو تجربه کنم. دوست دارم به مردمم خدمت کنم. دوست دارم ارزش معنوی کاری که میکنم خیلی بیشتر از ارزش مادیش باشه. مثلا این فکر به سرم زد که برم تو مسیری که امکاناتی که یه بخش از مردم یا حتی کل مردم کشورمون ازش محرومن رو براشون فراهم کنم. کلی اختراعات هست که تو بقیه کشورها همه دارن ازش استفاده میکنن ولی تو ایران نیست. کلی نرم افزار هست که مشابه ایرانی نداره، کلی محصول هست که تو ایران نیست یا خیلی کمه، کلی کتاب ترجمه نشده... هزار تا کار میشه کرد تا به خیل عظیمی از مردم خدمت کرد و این خیلی قشنگه... خیلی قشنگتر از موجودی حساب بانکی بعد تحویل پروژه... کاش یه کم بهتر تربیت میشدیم، کاش تو آموزش پرورشمون واقعا

سلام :) بعد چندین مدت دارم این مطلبو مینویسم... بازم تو یه ساعت که بازدیدکننده کمه متاسفانه و احتمالا این مطلبم زیاد دیده نمیشه... به هر حال. عرض کنم که امروز برای اولین بار تو چند ماه اخیر، سر کار وقت اضافه آوردم! همیشه تا آخرین لحظات روز کاری مشغول بودم و آخرشم وقت کم میاوردم و یه بخش از کار می افتاد واسه روز بعد ولی امروز با یه تغییر خیلی کوچیک اتفاق خیلی بزرگی افتاد. امروز تلگرامو گذاشتم کنار!! محیط کاریم یه جوریه که اگه صب تا شبم پای تلگرام باشم کسی بهم چیزی نمیگه. تا امروز بدون اینکه خودم متوجه بشم وقت زیادی از روز رو تو تلگرام بودم که علاوه بر اینکه از نظر زمانی اذیت میکنه باعث میشه تمرکز آدم روی کار خیلی کم شه. متاسفانه اعتیاد شدیدی به اینترنت و شبکه های اجتماعی داشتم و دارم که اصلا متوجهش نبودم! امروز با حذف شبکه های اجتماعی نتیجه فوق العاده ای گرفتم! همون قضیه است که میگه کارهای اضافی رو بذارید کنار و کارای اصلی رو انجام بدید... به روایت دیگه قورباغه بزرگه رو اول صبح قورت بده! همین دیگه... قدر زندگی و زمانتونو بدونید و به هیچی معتاد نشید!

خیلی بعیده که تا حالا به اهمیت متر و گرم و سانتی گراد تو زندگیتون توجه کرده باشید! من خودمم توجه نکرده بودم، الان که دنبال یه مقدمه خوب بودم به ذهنم رسید. یه لحظه فک کن بدون سانتی متر قرار بود قد یه نفر تعیین شه یا چه میدونم معلوم شه وزن یه فیل چقدره! میشه تصور کرد قبل اون تجمع تو فرانسه که هممون تو فیزیک یک خوندیم و واحدای SI رو تعیین کردن جهان چه مسخره بازی ای بوده! متاسفانه یا خوشبختانه هنوز خیلی چیزا هیچ شاخصی برای اندازه گیری ندارن؛ شاید باعث مسخره بازی که گفتم بشه شایدم باعث لذت بخش شدن زندگی بشه. به هر حال خلأ یه شاخص احساس میشه واسه اینکه کی خوبه کی بد؟ چرا بعضیا میشن آدم خوب و بعضیا آدم بد؟ تعریف ما از آدمای خوب بر میگرده به بچگیامون. به اونایی که کلمه کلمه حرف زدنو یادمون دادن؛ اونایی که باهاشون خندیدیم و گریه کردیم و... من سنم زیاد نیست، خیلیم آدم اجتماعی و پرتعاملی نیستم ولی مطمئنم خوب و بد خیلی متفاوت با چیزیه که از بچگی بهم یاد دادن. مطمئنم هر کی بد دهنه آدم بدی نیست و هر کی نمازخونه آدم خوبی نیست. اصلا دسته بندی آدما به خوب و بد از اساس مشکل داره، هر آدمی یه سری خوبی داره و یه سری بدی. اگه بدیاشو ببینی آدم بدی میشه و اگه خوبیاشو ببینی آدم خوب. مشکل اینجاست که ما حسابی از جامعه تاثیر گرفتیم، بدون اینکه فکر کنیم راجع بهش. دینمون، رفتارمون، خیلی از خصوصیاتمون، ...